Zachęcamy do czytania naszych poradników!

Dlaczego piszemy?

Nasze ambicje i "powody"

Napisanie powieści jest szalenie proste. Napisanie dobrej powieści jest bardzo trudne. Jak pisać opowiadania, tworzyć piękną poezję? Jak szlifować styl, konstruować postaci, angażować czytelnika? Te oraz inne dyskusje, porady oraz rozmowy dotyczące pisarstwa oraz pisania.

Które zdanie najlepiej oddaje Twoje odczucia co do pisania?

Piszę głównie dla przyjemności.
14
26%
Pisarstwo to moja odskocznia, odreagowuję w ten sposób trudy dnia codziennego.
11
21%
Czuję potrzebę dzielenia się swoją twórczością z innymi, moim celem życiowym jest wydać się.
6
11%
To jedno z moich wielu hobby.
6
11%
Pisarstwo to istotna część mojego życia/mnie, ale nie najistotniejsza.
3
6%
Narodziłem/am się, by pisać.
2
4%
To nie tylko moja pasja, to moje powołanie.
1
2%
Pisarstwo to forma zabicia wolnego czasu, dobra jak każde inne zajęcie.
1
2%
Piszę, "bo tak".
1
2%
Żadne z powyższych.
8
15%
 
Liczba głosów: 53

Ptakuba
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 129
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#61 » 20 lip 2013, o 21:15

Piszę, bo uważam, że mam o czym. Czuję, że mam pewną konkretną historię z pewnymi niekonkretnymi przemyśleniami do przekazania. Lubię się uzewnętrzniać artystycznie na różne sposoby. Podczas gdy pisanie jest dla mnie najtrudniejszą ze sztuk, który mi się zajmuję, sprawia mi sporą frajdę rozwijanie i ukazywanie bohaterów, których stworzyłem i ich wspólne wygłupy i problemy. Reprezentuję absolutny i bezczelnie radosny marysueizm.

Awatar użytkownika
Kosteczek
runiczny rapier
runiczny rapier
Posty: 428
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#62 » 20 lip 2013, o 23:25

Piszę mniej więcej z tego samego powodu, dla którego sram. To siedzi w bebechach i wydostać się musi.
The words of the prophets are written on the subway walls.

Awatar użytkownika
Arvense
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 20
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#63 » 23 lip 2013, o 15:48

Trudno jest ujednolicić wszystkie powody, dla których formułuje się siedzące w głowie obrazy w formie pisanej...:) 

W moim przypadku dzieje się to z powodu podanego wyżej - chęci odreagowania emocji, emocjonalnego wyrażenia się. Z powodu samotności też na pewno... Jest też chyba jakaś niezidentyfikowana wewnętrzna potrzeba, której nie da się ująć w słowa, niezależna od obecności potencjalnych czytelników i komentatorów, która sprawia, że pisać trzeba.


Awatar użytkownika
M.86
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 103
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#64 » 25 wrz 2013, o 17:14

"Pisarstwo to moja odskocznia, odreagowuję w ten sposób trudy dnia codziennego." 

Może to zaskakujące, ale piszę głównie kiedy mam gorsze dni albo jak mnie głowa boli.

"Jak się okazuje, moje sny są bardziej realistyczne, niż sądziłem..."

Majka

Dlaczego piszemy?

Post#65 » 25 wrz 2013, o 21:28

M.86, niektórzy mówią, że wtedy jest najlepiej, bo zapamiętujemy tylko te złe dni, a wspomnienia tych dobrych blakną i znikają... W renesansie poecie najlepiej tworzyło się przy alkoholu. Mi, osobiście, najlepiej pisze się na kacu... moralnym!

Awatar użytkownika
Cam
Random Cruelty Generator
Random Cruelty Generator
Posty: 6098
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#66 » 25 wrz 2013, o 23:19

Abstrahując, rozumiem, ale nie zgadzam się z podobnym podejściem mówiącym, że dobrze jest pisać w gniewie i utrwalać złe emocje czy wręcz że nie powinno się tworzyć w stanie szczęścia i spokoju wewnętrznego. To jednak co innego niż tworzenie dla odreagowania, dania upustu emocjom. 

 

Osobiście piszę właśnie w chwilach, gdy jestem spokojna i nie nękają mnie żadne negatywne uczucia, wtedy właśnie przynosi mi to największą satysfakcję i przyjemność. Staram się wręcz nie pisać w złości; nie działa to na mnie kojąco, wręcz pogłębia emocje, a efekty też mnie nie zadowalają.

Jak poprawnie zapisywać dialogiMyślnik, półpauza i dywiz  

 

Po-ta-toes! Boil them, mash them, stick them in a stew. Lovely big golden chips with a nice piece of fried fish.


Lira
Wójt gminy Artefakty
Wójt gminy Artefakty
Posty: 1338
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#67 » 25 wrz 2013, o 23:39

Osobiście piszę teraz dla zabawy i, nie mogę zaprzeczyć, dla ludzi, których lubię. Nie mogę sobie wyobrazić pisania ze złości, bo pisanie ze złości skutkuje jedynie chaosem i niedopracowaniem. Metodyczne podejscie jest według mnie lepsze, daje większą kontrolę nad tekstem. 

 

Tworzenie dla odreagowania to coś innego, ale też najczęściej nie ma znaczenia dla nikogo, kto jest poza sytuacją, która je sprowokowała.

Hell hath no limits, nor is circumscrib'd in one self place; but where we are is hell, 

And where hell is, there must we ever be.


Majka

Dlaczego piszemy?

Post#68 » 26 wrz 2013, o 18:26

To nieważne, że nie ma znaczenia dla kogoś. Chodzi po prostu o to, żeby cicho się wykrzyczeć, zająć czymś umysł, ochłonąć... I potem już jest lepiej, a tekst zawsze można poprawić :)

Edward_PD

Dlaczego piszemy?

Post#69 » 10 paź 2013, o 19:14

Niewidzialna siła zmusza mnie do pisania, a zwie się ona "przerost ambicji". Lubię zaskakiwać. Chcę zaskoczyć tych co we mnie nie wierzą, że potrafię wiele osiągnąć... No moją misją życiową jest zostać znaną pisarką. Na wiernych czytelnikach oczekujących na moje dzieła zależy mi najbardziej. 

Podsumowując - piszę na złość moim nieprzyjaciołom, żeby im udowodnić, że mogę być "fajna" i mieć fanów 8-)


Awatar użytkownika
Monivrian
zaczarowane ostrze
zaczarowane ostrze
Posty: 169
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#70 » 3 gru 2013, o 23:14

Piszę dla przyjemności, sprawia mi to niebywałą frajdę. Kocham to robić wręcz, daje mi to niebywałą satysfakcję, choć nie ukrywam, że chciałabym coś kiedyś wydać, ale na razie chcę pisać i doskonalić się. :)

Awatar użytkownika
Lewera
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 30
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#71 » 4 gru 2013, o 08:34

Wszystko zaczęło się od pierwszej przeczytanej książki w podstawówce. Z najzwyklejszej nudy zaczęłam czytać, aż w końcu doszło do tego, że nie mogłam się oderwać. To był "Artemis Fowl"... jeszcze dobrze czytać nie potrafiłam :) 

Na początku pochłaniałam książki jedna za drugą, przez co też stałam się w jakimś stopniu samotniczką. Wolałam przeczytać następny tom jakiejś książki, by odkryć, co czeka bohaterów, niż wyjść ze znajomymi na dwór. A teraz niesamowicie się z tego faktu cieszę, ponieważ, gdyby nie książki, mogłabym znaleźć się w nieciekawym towarzystwie. Bóg wie, ile im zawdzięczam. 

Wracając do tematu, zaczęłam pisać kilkanaście miesięcy później. Czytając książki rozwinęła się moja wyobraźnia. Pomyślałam, że może warto spisać na kartkę to, co mam w głowie... I tak to się zaczęło. Teraz staram się powiększać swoje słownictwo, by móc lepiej opisywać to, co chcę. I uwielbiam to. Nigdy nie myślałam o wydaniu książki. Traktuję pisanie jako warsztat, a póki nie będę pewna, że jestem już wystarczająco dobra, by w ogóle nad tym myśleć, będę traktować to jako czystą przyjemność.


Awatar użytkownika
Kosteczek
runiczny rapier
runiczny rapier
Posty: 428
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#72 » 5 gru 2013, o 12:24

Na początku pochłaniałam książki jedna za drugą, przez co też stałam się w jakimś stopniu samotniczką.
 

Haha 

1) Samotnikiem jest się albo nie, niezależnie od zainteresowań. Książki były ewentualnie ucieczką od samotności, ale nie jej motorem. 

2) Łapię, że to poprawne, ale 'samotniczka' brzmi chu*wo jak nieszczęście. 

 

Proponuję używać alta, by w postach nie brakowało polskich znaków, natomiast w przyszłości - na temat, proszę. C.
The words of the prophets are written on the subway walls.

Awatar użytkownika
Szarl
Jeździec Apokalipsy
Jeździec Apokalipsy
Posty: 859
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#73 » 22 sty 2014, o 23:49

Bo z pisaniem trochę jest jak z potrzebą fizjologiczną- przynosi uczucie niesamowitej ulgi.
"I'm not a bitch. I am THE Bitch. And for you I'm Ms. Bitch!"

Awatar użytkownika
bezdechegzystencji
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 91
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#74 » 23 sty 2014, o 16:45

Piszę odkąd nauczono mnie czytać. W pierwszych klasach szkoły podstawowej zapisywałam małe notesiki rozmaitymi historyjkami i szkoda, że wchodząc w okres młodzieńczego buntu przeciwko wszystkiemu, szczególnie temu, co dziecinne, wyrzuciłam je wszystkie. Później przeniosłam swoją działalność na mylog, gdzie tworzyłam fan fiction związane z Harrym Potterem, wymyśliłam sobie córkę Voldemorta. Było też kilka innych opowiadań, niestety żadne z nich nie zostało zarchiwizowane i nie mogę sobie tego wybaczyć. W gimnazjum pewne okoliczności umożliwiły mi powierzchowne zapoznanie się z dziennikarstwem sportowym (powierzchowne, bo trudno nazwać dziennikarzem osobę mającą czternaście lat). W pierwszych tygodniach nauki w liceum, głównie za sprawą polonistki, powróciłam do pisania opowiadań i tym podobnych. W drugiej klasie zajęłam się wierszami, a dzisiaj trudno mi stwierdzić, która forma podoba mi się bardziej.  

 

Pisanie jest dla mnie ucieczką, a jednocześnie zbliżeniem do pewnych spraw. Pisanie jest dla mnie pasją, marzeniem, czynnością, która nigdy mi się nie znudziła, która nigdy mnie nie męczy. Chciałabym, aby moje pisanie było formą kontaktu z ludźmi, zaproszeniem ludzi do dyskusji, do czynnego udziału w prozie i poezji. Nie chcę wykorzystywać pisania jako wyrażania swoich emocji i eksponowania ich. Jeśli miałabym coś wydać, najchętniej zrobiłabym to całkowicie anonimowo, aby nikt nie kojarzył narratora/podmiotu lirycznego ze mną, aby nie myślał, że to eksponowanie siebie, ale aby pojmował to jako słowo dla każdego, słowo o każdym, o rzeczywistości, w której wszyscy żyjemy, która jest naszym wspólnym domem.

[center]/ Everyone's a whore. We just sell different parts of ourselves. / [/center] 

 

[center] 

lazurowaprzestrzen.blogspot.com 

slowakruchejakpatyk.blogspot.com[/center]


Awatar użytkownika
Johnny Zeitgeist
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 19
Zobacz teksty użytkownika:

Dlaczego piszemy?

Post#75 » 23 sty 2014, o 17:27

... nie mam pojęcia. To trudne pytanie. 

Z jednej strony po prostu chcę. Miło mi się opowiada historie, łączy wątki, przetwarza istniejące koncepcje, albo wymyśla kompletnie nowe. To po prostu fajne. Z drugiej strony naprawdę chciałbym to robić zawodowo, a przynajmniej naprawdę coś wydać. Chciałbym być na to dość dobry. 

Ale przede wszystkim... niespecjalnie wiem jak przestać.


Wróć do „Jak pisać? Poradniki pisarskie i dyskusje”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości