Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Napisanie powieści jest szalenie proste. Napisanie dobrej powieści jest bardzo trudne. Jak pisać opowiadania, tworzyć piękną poezję? Jak szlifować styl, konstruować postaci, angażować czytelnika? Te oraz inne dyskusje, porady oraz rozmowy dotyczące pisarstwa oraz pisania.
Awatar użytkownika
Alchemik
gladius tytanów
gladius tytanów
Posty: 1330
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#1 » 2 maja 2019, o 23:00

Jak recenzować, pisać komentarze i dlaczego to takie ważne. 

 

Muszę was drodzy współużytkownicy, Przyjaciele z Artefrakcji, rozczarować nieco. 

Nie podam żadnej recepty w punktach typu ABC, żadnych specjalnych schematów, które pozwolą wam pisać dobre recenzje. 

Bardziej chciałbym zaprosić do dyskusji na ten temat. 

To dlaczego wyrwałem się niepytany do tablicy? 

Czyżbym lubił to robić? Z pewnością, nie wyrywać się do tablicy. Ale recenzować tak. 

Komentować słówkiem przeczytane utwory. 

Chociaż słówko to zwykle za mało. 

 

Lubię czytać i komentować poezję. Nie tylko poezję. Wspomniałem o niej tylko, dlatego że sam uważam się za poetę i w przypadku poezji jestem najbardziej adekwatny oraz prawdopodobny. 

Słowo klucz to w tym przypadku czytać. Czytać wnikliwie i ze zrozumieniem dla przedstawionego obrazu, stylu i przeczuciem emocji, który wywołuje. 

Uwielbiam czytać poezję, a w zasadzie literaturę, w ogóle. 

I tyle o Ja. 

Teraz o Nas wszystkich. 

 

Jako twórcy wstawiamy sobie utwory na półeczkę portalu Artefakty z pewnym oczekiwaniem. 

Najważniejszym jest, że ktoś nas przeczyta. Zrozumie albo nie, ale przeczyta. 

Teraz chciałoby się dowiedzieć, co taki ten ktoś czytający pomyślał, kiedy przeczytał, bo sporo w ten utwór włożyłem. Odezwie się czy nie?! 

Brak odpowiedzi pod utworem może nic nie oznaczać, ale dla autora to gorzki smak. 

 

Założenie I 

 

Każdy autor czeka na recenzje, choćby nie wiem jak zaprzeczał. 

 

Założenie II  

 

Autor spodziewa się pochwał, choćby minimalnego pogłaskania po głowie. Wstawiając utwór spodziewał się, że zrobił to w miarę dobrze. 

Miażdżąca krytyka na portalu amatorskim to znęcanie się i mijanie się z celem.  

Celem jest nauka. 

Miażdżącej krytyce możecie poddawać Alchemika, bo uznaje się za dobrego poetę i dobrze jest mu pokazać, gdzie jego miejsce, kiedy popełnił kicz. 

Przy recenzjach nawet najgorszej grafomanii postarajmy się być delikatni, ale mówić prawdę. 

Każdy komentarz jest odpowiedzią na utwór. Każda odpowiedź rodzi odpowiedź. 

Nie popadajcie w przepychanki słowne. Czasami lepiej zamilczeć. Twórcy, ci prawdziwi, ale również grafomani, są wyczuleni na swoje Ego. Przy czym prawdziwi Twórcy muszą takie Ego posiadać. To nieodłączna część prawdziwego Twórcy, chociaż objawia się bardzo różnie. 

 

Sam jestem już dosyć doświadczonym recenzentem - amatorem, czy też komentatorem portalowych utworów. Zalecam więc rozbudowywanie recenzji. Recenzja to też rodzaj literatury. 

Ale, dlaczego jest taka istotna? Dlaczego próbuję kruszyć o nią kopię? 

Aktywizuje. 

Aktywizuje czytelników i autorów.  

Uczy. 

Uczy czytania utworów. 

Przez odpowiedzi uczy autorów o rzeczach, których sami nie spostrzegli. 

 

Pokuszę się o stwierdzenie, że portal zaczyna żyć dopiero, kiedy pod utworami pojawiają się komentarze i odpowiedzi na nie. 

 

Zasady dobrego komentarza 

Pierwsze czytanie ma wydobyć pierwsze wrażenie, estetyczny i emocjonalny obraz pod powiekami. 

Potem, czytamy drugi raz. 

Tym razem zwracamy uwagę na stylistykę, potknięcia, które odczuwamy przy czytaniu. 

Potem, przynajmniej ja tak robię w przypadku poezji, jest czytanie na głos. 

To wydobywa melodię, rytm, rym (o ile został zastosowany). 

 

A teraz o zrozumieniu przekazu. 

Uważam, że nie ma co napinać się na siłę. 

Jeżeli przychodzi ci do głowy jakaś interpretacja, to pisz, nie zważając na to, że może być odległą od zamysłów autora. 

Bywa, że autor podziękuje ci za interesujące spojrzenie na wiersz. 

 

Ja akurat, mam pewien dar, który w większości przypadków, pozwala mi wnikać w zamysł autora. 

A jeżeli nie wniknę? Czym się tu przejmować? W przypadku poezji, każda interpretacja, nawet odległa od zamysłów autora,wzbogaca wiersz. 

 

Główna, techniczna zasada graficzna. 

Użyj co najmniej trzech, czterech zdań. 

 

Jednozdaniowe komentarze powinny być niedopuszczalne. 

A już w ogóle komentarze emotkowe typu  :-D :kocham: ;)  

Oczywiście nie można zabronić tych emocjonalnych wzruszeń. 

 

Ale w takim razie, wróć jeszcze raz i napisz parę słów od siebie. 

 

Zapraszam do dyskusji, bo uważam, że temat jest ważny. 

A właściwie z tych najważniejszych.


Awatar użytkownika
zapachmaciejki
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 125
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#2 » 2 maja 2019, o 23:40

Jak zwykle, trafiłeś w sedno. Staram się, zawsze komentować przeczytane powieści, ale niestety moje komentarze są jednozdaniowe... z racji małego doświadczenia. Bardzo chcę wyrazić moją opinię, ale nie analizuję każdego słowa- zwyczajnie staram się ocenić pierwsze wrażenie. Nie doczekałam się zbyt wielu komentarzy pod moimi powieściami i faktycznie poczułam rozczarowanie, ale uczę się na pracach innych autorów i kiedyś nauczę się tak pięknie recenzować i komentować jak TY :-)

Awatar użytkownika
DuralT
Misiowy amator piwa
Misiowy amator piwa
Posty: 1901
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#3 » 2 maja 2019, o 23:51

Po pierwszej lekturze tekstu miałem ochotę na komentarz typu: 

Fajne :kocham2: Świetnie napisane :kocham: Masz rację :kocham3: Najlepsze! :cute:
 

Są cztery zdania, a raczej ich równoważniki? Kompletnie nic to nie daje. Dlatego podpisuję się pod częścią dotyczącą treściwych komentarzy. Każda uwaga jest wiele warta, pierwszą danego typu często ignorujemy: Ja nie znam zasad interpunkcji? Jednak kolejne uwagi tego samego typu, nawet pod kolejnymi tekstami, dają nam nam do myślenia. 

 

Piszesz jak poeta. Każde zdanie w osobnej linijce, to widać. Każdy z nas ma w sobie prozaika i poetę, pytanie którego z nich częściej wypuszczamy by pohasał i uwolnił swoje pokłady grafomanii. Często wydaje mi się, że poezję łatwiej jest, ze względu na ilość tekstu, komentować niż prozę. Później, gdy próbuję wykrzesać cokolwiek, czytając poezję, wiem jak trudnym jest to zadaniem. Dlatego szanujmy się nawzajem, uważam, że prozaik powinien najpierw przeczytać paręnaście wierszy, najlepiej utytułowanych klasyków i to różnych, nim stworzy poprawny komentarz. Ja jestem na etapie prób tworzenia takich komentarzy. Jeszcze mi nie wychodzi, choć mam nadzieję to zmienić. Podobnie jest z poetą, gdzie wydaje nam się, że proza otacza nas w codziennym życiu, powinien mieć łatwość interpretacji tekstu. Nie zawsze jednak tak jest. Metoda jest jedna: czytać, analizować, rozbierać na części. Podobnie jest z tym felietonem, przeczytałem, przeanalizowałem, przyswoiłem, a co z tego wynikło? Cóż tyle ile wniknęło do głowy. 

 

Dziękuję za miły tekst. Skłania do komentowania.

— No to płyńmy dalej, marynarzu, bo? 

— Navigare necesse est, vivere non est necesse.  

Andrzej Ziemiański – Pomnik Cesarzowej Achai - Tom V


Poezjonauta
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 56
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#4 » 3 maja 2019, o 00:03

Grrr, czytam i znowu nie mogę się nie zgodzić. Nie żebym lubił się kłócić, ale dyskusja staje się ciekawsza, gdy na polu spotykają się dwa różne poglądy. 

 

Alchemik pisze:Miażdżąca krytyka na portalu amatorskim to znęcanie się i mijanie się z celem.
 

To właśnie ona najbardziej odrzuca świeżych autorów. Wystawienie na widok swoich prac, dojrzałych czy nie, to duże wyzwanie. Wykazanie początkującemu twórcy, że jest początkującym twórcą nie jest trudne, a wyrażone brutalnie bywa zwyczajnie bolesne. Nie chcę przesadzać, pewnie nie zostawi to nikomu głębokich blizn na sercu, ale z pewnością może odrzucić od idei tworzenia na długi czas. 

A szkoda. Warto dać sobie czas, pozwolić sobie na rozwój. Wzbogacać słownictwo, poznawać nowe formy, czytać utwory innych i czerpać z nich samemu (bez plagiatu, piratów kiedyś wieszano).  

 

Alchemik pisze:Każdy autor czeka na recenzje, choćby nie wiem jak zaprzeczał.
 

W końcu po to istnieją takie miejsca, jak to forum. Są osoby bardzo łase na komentarze i opinie, ale skąpiące ich innym. Nie jest to fair, chociaż myślę, że apel do sumienia takich twórców zdziała więcej, niż jakiekolwiek restrykcje "jak napiszesz x komentarzy pod utworami innych, dostaniesz swoje". Leniwy umysł wypluje wtedy dwa słowa, podbije licznik i pruje dalej, na podobieństwo ślimaka zostawiając po sobie niezbyt przyjemny śluz.  

To mój osobisty apel - komentujmy tak, jak chcielibyśmy być komentowani.

"Sztuka jest zaiste nie chlebem, lecz winem życia"

Awatar użytkownika
DuralT
Misiowy amator piwa
Misiowy amator piwa
Posty: 1901
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#5 » 3 maja 2019, o 00:14

Poezjonauta pisze:
Alchemik pisze:Miażdżąca krytyka na portalu amatorskim to znęcanie się i mijanie się z celem.
 

To właśnie ona najbardziej odrzuca świeżych autorów. Wystawienie na widok swoich prac, dojrzałych czy nie, to duże wyzwanie. Wykazanie początkującemu twórcy, że jest początkującym twórcą nie jest trudne, a wyrażone brutalnie bywa zwyczajnie bolesne. Nie chcę przesadzać, pewnie nie zostawi to nikomu głębokich blizn na sercu, ale z pewnością może odrzucić od idei tworzenia na długi czas. 

A szkoda. Warto dać sobie czas, pozwolić sobie na rozwój. Wzbogacać słownictwo, poznawać nowe formy, czytać utwory innych i czerpać z nich samemu (bez plagiatu, piratów kiedyś wieszano).

 

 

Pytaniem jest jak stworzyć merytoryczny komentarz nie obrażając autora tekstu, a nakreślając jego błędy. Wychodzę z złożenia, że jest to na tyle trudna materia, spowodowana indywidualnymi cechami człowieka, że nie ma jednej recepty. Czytając tekst wnika się w osobowość autora, można tym samym domniemywać jak zareaguje on na komentarz. Staram się, choć często mi nie wychodzi stworzyć jak najbardziej spersonalizowany komentarz, tracę na to godziny, zastanawiając się jak nakreślić dany błąd, oraz jego rozwiązanie, tak aby nie urazić twórcy.

— No to płyńmy dalej, marynarzu, bo? 

— Navigare necesse est, vivere non est necesse.  

Andrzej Ziemiański – Pomnik Cesarzowej Achai - Tom V


Awatar użytkownika
Alchemik
gladius tytanów
gladius tytanów
Posty: 1330
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#6 » 3 maja 2019, o 00:23

@zapachmaciejki. 

W przypadku prozy komentuję tylko utwory, które przeczytałem do końca.  

A zdarza się, że zaczynam i nie mam ochoty czytać dalszego ciągu. Dla mnie to znak, że ta proza jest słaba, bowiem wiem, że jestem w stanie przeczytać wszystko, co jest dobrze napisane. 

Co z tego, że jako twórca jestem poetą? 

Jako czytelnik pochłaniam prozę od dziecka. Jako poeta posiadam wyczucie dobrego stylu, mogę więc recenzować. Oczywiście, moje recenzje będą się głównie odnosić do tego co mnie zainteresowało. Choć ewidentne błędy skrytykuję. 

Maciejko, dodaj jeszcze dwa zdania do komentarza, bo zawsze znajdzie się coś, co się Tobie szczególnie podoba, albo coś, co wykluczyłabyś z tekstu. 

Poczułem od Ciebie gorzki żal z powodu braku komentarza pod Twoim tekstem. 

I masz rację. 

Ja też, kiedy wstawię wiersz, jestem zawiedziony z braku odpowiedzi. 

Jakiejkolwiek.


Poezjonauta
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 56
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#7 » 3 maja 2019, o 00:27

DuralT pisze:Wychodzę z złożenia, że jest to na tyle trudna materia, spowodowana indywidualnymi cechami człowieka, że nie ma jednej recepty.
 

Chyba faktycznie nie ma i nierozsądne byłoby stosować jedną formułkę wobec tak wielkiej różnorodności tekstów. Jak widać komentowanie niesie naukę nie tylko dla twórcy komentowanego dzieła, ale też dla autora komentarza.  

Wiele zależy od dystansu obu stron, do siebie i do omawianego dzieła. Merytoryczny komentarz będzie odnosił się stricte do tematu, nie wchodząc w argumentum ad personam.  

Właściwie to zastosowanie zasad retoryki, niezależnie od omawianego tekstu, powinno dużo wnieść do dyskusji. Albo chociaż pozbyć się potencjalnych brudów, nieprzyjemności.

"Sztuka jest zaiste nie chlebem, lecz winem życia"

Awatar użytkownika
DuralT
Misiowy amator piwa
Misiowy amator piwa
Posty: 1901
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#8 » 3 maja 2019, o 00:39

Poezjonauta pisze:Właściwie to zastosowanie zasad retoryki, niezależnie od omawianego tekstu, powinno dużo wnieść do dyskusji.
 

Marek Tuliusz, miłośnik grochu, nie jest odpowiedzią na wszystko, ale na wiele. Brakuje mi w naszych szkołach odpowiednich zajęć, uczących młodzież dyskusji i mowy, to w dzisiejszych czasach (a w których nie było!) jest potrzebne. Ja sam mam problemy z przekazaniem drugiej osobie odpowiednich informacji. Często jest to sprawa muru, który tworzę w głowie, bojąc się odpowiedzi. Wielu z moich rówieśników również na to cierpi. Dlatego potrzebujemy nauki retoryki, a należy się uczyć od najlepszych.

— No to płyńmy dalej, marynarzu, bo? 

— Navigare necesse est, vivere non est necesse.  

Andrzej Ziemiański – Pomnik Cesarzowej Achai - Tom V


Awatar użytkownika
Alchemik
gladius tytanów
gladius tytanów
Posty: 1330
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#9 » 3 maja 2019, o 00:40

Dobrze, że wspomniałeś o zasadzie nie odnoszenia się Ad personam, Poezjonauto. 

Komentujemy zawsze utwór i tylko utwór.


Poezjonauta
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 56
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#10 » 3 maja 2019, o 00:54

DuralT pisze:Brakuje mi w naszych szkołach odpowiednich zajęć, uczących młodzież dyskusji i mowy, to w dzisiejszych czasach (a w których nie było!) jest potrzebne.
 

W moim liceum odbywały się takie, otwarte dla wszystkich. Przychodziło dwanaście osób, a cały rocznik liczył ich ponad sto dwadzieścia.  

Widocznie nie każdemu zależy na takich umiejętnościach. A powinno, przecież każdy wypowiada się na tematy wszelakie, czy to prywatnie, czy publicznie. Zajęcia niewątpliwie są potrzebne, ale potrzebne jest też uświadomienie społeczeństwa, że potrzebuje umieć wyrażać swoje zdanie.

"Sztuka jest zaiste nie chlebem, lecz winem życia"

Awatar użytkownika
DuralT
Misiowy amator piwa
Misiowy amator piwa
Posty: 1901
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#11 » 3 maja 2019, o 01:06

Poezjonauta pisze:
DuralT pisze:Brakuje mi w naszych szkołach odpowiednich zajęć, uczących młodzież dyskusji i mowy, to w dzisiejszych czasach (a w których nie było!) jest potrzebne.
 

W moim liceum odbywały się takie, otwarte dla wszystkich. Przychodziło dwanaście osób, a cały rocznik liczył ich ponad sto dwadzieścia.  

Widocznie nie każdemu zależy na takich umiejętnościach. A powinno, przecież każdy wypowiada się na tematy wszelakie, czy to prywatnie, czy publicznie. Zajęcia niewątpliwie są potrzebne, ale potrzebne jest też uświadomienie społeczeństwa, że potrzebuje umieć wyrażać swoje zdanie.

 

Ogólnie mało komu się chce rozwijać, bo to wymaga zaangażowania, pracy i wytrwałości. Łatwiej jest leżeć w łóżku i oglądać serial. Sam tak mam, z rzadka udaje mi się to przezwyciężyć. 

Dobrze, że miałeś możliwość takich zajęć jeszcze w szkole średniej. Ja sam gdyby nie znajomy z roku, który zachęcił mnie do organizowanych przez siebie debat oksfordzkich, nigdy nie przełamałbym się sam z siebie. 

 

Dobrze, bo zaczynam robić offtop: W recenzjach i komentarzach właściwe sformułowanie argumentów i kreatywna dyskusja są jednym z najważniejszych aspektów. Dlatego poruszany jest ten temat. Retoryka jest niezbędna do stworzenia opinii o wysokiej jakości.

— No to płyńmy dalej, marynarzu, bo? 

— Navigare necesse est, vivere non est necesse.  

Andrzej Ziemiański – Pomnik Cesarzowej Achai - Tom V


Poezjonauta
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 56
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#12 » 3 maja 2019, o 01:18

DuralT pisze: W recenzjach i komentarzach właściwe sformułowanie argumentów i kreatywna dyskusja są jednym z najważniejszych aspektów. Dlatego poruszany jest ten temat. Retoryka jest niezbędna do stworzenia opinii o wysokiej jakości.
 

I to już jest jakaś podstawa, jakaś dobra rada dla każdego użytkownika forum.

"Sztuka jest zaiste nie chlebem, lecz winem życia"

Awatar użytkownika
Alchemik
gladius tytanów
gladius tytanów
Posty: 1330
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#13 » 3 maja 2019, o 01:22

Drodzy Twórcy, retoryka jest pochodną Waszego operowania słowem. Dlaczego miałbym obawiać się retorycznej wypowiedzi, kiedy nie boję się przedstawić opowiadania lub wiersza dla publiczności, nie tylko na portalu. Retoryka to styl wypowiedzi. Następstwo tematów i utrzymanie się w całości łącznie z puentą, jak w utworze. Czarowanie bez obietnic. 

Przy czym nie bierzcie przykładu z retoryki polityków. 

Jesteście (jesteśmy) w tym lepsi. 

Zapewniam Was!


Awatar użytkownika
Alchemik
gladius tytanów
gladius tytanów
Posty: 1330
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#14 » 3 maja 2019, o 19:58

A przecież retoryka jest tylko szablonem. 

Spróbujmy być po prostu szczerzy.  

Chociaż szczerość często wymaga delikatności. 

 

Wróćmy jednak do tego, że komentarze pod utworami powinny być naturalną odpowiedzią, na którą czeka autor i my jako autorzy też czekamy. 

Forum z odpowiedziami staje się nagle ciekawsze. Przepełnione dyskusją rusza z kopyta.  

Ośmiela mało śmiałych początkujących. Zwraca uwagę na błędy tym, którzy się za takich nie uważają. Podsuwa inne rozwiązania.  

Uczy, zwłaszcza w przypadku komentarzy korygujących w wykonaniu doświadczonych znawców pisania. 

Przez różnorodne interpretacje odkrywa głębię, o której nie pomyśleli świadomie nawet sami autorzy. 

 

Zapraszam do dalszej dyskusji.


Poezjonauta
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 56
Zobacz teksty użytkownika:

Recenzja jako siła sprawcza, napędowa i krwiobieg portalu dla artystów.

Post#15 » 3 maja 2019, o 20:28

A jak to jest z autorami, dyskutującymi pod swoimi tekstami? O tym jeszcze nie mówiliśmy. Ostatnio, Alchemiku, byłeś rozczarowany skromną odpowiedzią nico (viewtopic.php?f=87&t=7140).  

Jak twórca ma rozmawiać o swoim dziele? Są jakieś niepisane zasady, zalecenia? Artysta zna swoje dziecko najlepiej, to nieco miesza w dyskusji.

"Sztuka jest zaiste nie chlebem, lecz winem życia"

Wróć do „Jak pisać? Poradniki pisarskie i dyskusje”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość