Przedwiośnie

Wyróżnione teksty z 2016 roku.
szczepantrzeszcz
Ostrze Armageddonu
Ostrze Armageddonu
Posty: 1969

Przedwiośnie

Post#1 » 29 lut 2016, o 11:11


Przedwiośnie
(dyskusje z wroną o piątej przed świtem)


Pod kołdrą nocy mgły nad ranem
śpią. Świat w nieznane ciągle gna.
Pytam się wrony: co jest grane?
Wrona z namysłem powie "Krrraaa".

Pod kołdrą nocy myśl bezsenna
szuka w pamięciach świateł dnia.
Myśl wronia — twarda i niezmienna
w swoim odwiecznym, mądrym "Krrraaa".

Mit szczęścia trwa nieporuszony.
Mit życia koło już zatacza.
Czas, co nam dano, czas skończony,
w którym się kocha i przebacza
płynie odwiecznym prawem czasu.
Płyną wspomnienia prawem wspomnień
do gór, strumieni, turni, lasów,
do twoich smutnych kwiatów, do mnie...

I tak siedzimy. Krąży ziemia,
wiatr nocny bajki opowiada.
Czasem coś mruknę od niechcenia,
częściej to wrona do mnie gada.

I tak siedzimy. Krążą zjawy,
wciąż krążą myśli w kołach mitów.
I wciąż te same stare sprawy
wracają pieśnią nowych świtów.

Awatar użytkownika
Gorgiasz
Zdobywca Artefaktu 2014 i Autor Lata 2018
Posty: 1042

Przedwiośnie

Post#2 » 29 lut 2016, o 12:16

Wrony rzeczywiście sprawiają wrażenie mądrych i dostojnych ptaszysk. Kiedyś Wojciech Młynarski śpiewał „Lubię Wrony”. Ja też je lubię. A kraczą bardzo przekonująco.

W moim odczuciu bardzo dobry wiersz, trochę smutny, nostalgiczny i zamyślony. Przyjemnie posiedzieć w towarzystwie wron, porozmawiać z nimi i z własną pamięcią, myślami. Wsłuchać się w to, o czym mogą nam one opowiedzieć.

Awatar użytkownika
Anna Nazabi
świetlista lanca mrozu
świetlista lanca mrozu
Posty: 861

Przedwiośnie

Post#3 » 29 lut 2016, o 16:20

Śliczne... jakie to śliczne...
Oh i tutaj dodam cholera jasna,że właśnie przejechałam swój przystanek.Cóż...hehe przystanek wiersz mi był widać po drodze.To tylko świadczy o tym jak mnie to wciągnęło.
Ten "mit życia" mi się tak bardzo podoba,bo znaczy nic innego,że jest ono z pogranicza rzeczywistości i wymysłu.To akt twórczy,niekompletny,wyidealizowany i nastroszony jak pióra wrony.A jednak wszyscy dopatrują się w nim czegoś wielkiego. "Krąży ziemia"..."Krążą zjawy"...Podoba mi się,że jest nawiązanie do tego,że życie ma powłokę niematerialną,że dopuszczasz wizję zjaw,duchów,bytów które współistnieją z nami nawet jeżeli niedostrzegane.Trochę o przemijaniu,nostalgicznie,ale i o prostocie życia,taki misz masz ale jaki uroczy.

szczepantrzeszcz
Ostrze Armageddonu
Ostrze Armageddonu
Posty: 1969

Przedwiośnie

Post#4 » 29 lut 2016, o 21:24

Dziękuję serdecznie komentatorom.

Gorgiasz pisze:Wrony rzeczywiście sprawiają wrażenie mądrych i dostojnych ptaszysk.
Pomyśleć, że większość ludzi myli je z pospolitymi gawronami.

Anna Nazabi pisze:...cholera jasna,że właśnie przejechałam swój przystanek.Cóż...hehe przystanek wiersz mi był widać po drodze.
Wielki to dla mnie komplement

Anna Nazabi pisze:Ten "mit życia" mi się tak bardzo podoba,bo znaczy nic innego,że jest ono z pogranicza rzeczywistości i wymysłu.To akt twórczy,niekompletny,wyidealizowany i nastroszony jak pióra wrony.A jednak wszyscy dopatrują się w nim czegoś wielkiego.
Wielką rzeczą jest odszukać w życiu rzeczy małe, odszukania warte.

Anna Nazabi pisze:...że dopuszczasz wizję zjaw,duchów,bytów które współistnieją z nami nawet jeżeli niedostrzegane.
Majstrując przy prozie, zakładam, że Poeci (pisane wielką literą) dostrzegają rzeczy na pierwszy rzut oka niedostrzegalne.

Do napisania wiersza popchnęło mnie przeczytanie innego wiersza, konkretnie Mgielnych tramwajów

Wróć do „Poezja 2016”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość