Cud zawitał do przeciętności

Wszelkie utwory literackie niepasujące do powyższych działów.
Awatar użytkownika
Armina08
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 45

Cud zawitał do przeciętności

Post#1 » 1 year temu

Cud zawitał do przeciętności

Kobiety, mężczyźni, nogi, ręce i piękno. Cud tańca porywa. Szaleństwo, błysk w oczach, falujące biusty małolat, obcisłe jeansy ich partnerów. Biel zębów, dźwięczny śmiech, dyskotekowy misz – masz. To jest to, co kocha wieczorami Violla.

Zaczyna wirować, przywołując na myśl owada nadzianego na szpilkę.

Spódniczka tak kusa, że wabi zniewalając do cna. Chłopcy rozrywają na sobie koszulki, aby pokazać swe młodzieńcze torsy.
Dłonie same klaszczą, mózg nad nimi nie panuje. Tylko odruchy bezwarunkowe tutaj się liczą.

Tłum ludzi jak łany zboża powietrzu, poddaje się rytmowi muzyki. Nikt nie czuje zmęczenia, choć na czoła występuje pot. Jego kropelki leciutko naruszają makijaż dziewcząt. Ale to nic, tak jest piękniej, bardziej zmysłowo, momentami zabawnie.

Karnawał w Rio nijak się ma do atmosfery panującej w rzęsiście oświetlonej sali. Wszyscy klaszczą, ścisk trochę w tym przeszkadza, ale co tam… Poprzeszkadza i zadziała oswojenie się z warunkami.
*********
Jak w dziewiczych lasach na krańcach ziemi, tu też ląd się kończy a zaczyna ocean. Błękit, słońce, laguna. Chłód wody, żar z nieba, mieniący się piasek plaży. Pierwotny zew.

Violla nie może mu się oprzeć. Płacze ze szczęścia, że los pozwolił jej wyginać gibkie ciało, obejmowane w tej chwili przez czarnoskórego Etiopczyka. To najprzystojniejsi mężczyźni, jakich kiedykolwiek nosiła nasza planeta. Ikony urody. Regularne rysy ich twarzy wiele mówią o silnych genach.

Siedemnastolatka opuszcza jednak młodzieńca. Nie dla niej zabawa z nim. Ona sama sobie na teraz wystarcza. Nieskrępowana już teraz niczym, popada w amok, zapomina o wszystkim.

Jest jak Herodiada, kolorowa, nosząca na palcach szlachetne kamienie. Nawet włosy przybierają barwę tęczy.
***********
Cuda się dzieją. Tysiąclecia mijają a ona tańczy i wcale nie zamierza przestać.

Momentami, niemal bogini, bez skazy, wybucha jak wulkan, to znów staje się islandzkim gejzerem, jednak wbrew logice, poprawia widoczność. Kropelki wody, niby małe lusterka, lśnią jak kryształy.

– Postać Violli skupia w sobie piękno świata. – szepczą, podekscytowani ludzie. – Bije od niej łagodny blask niosący ze sobą czar Dżinów mieszkających wewnątrz szmaragdowych pojemników.
- Boskie zjawisko - odzywa się młody Norweg i bierze dziewczynę w swe ramiona zabiera energię. Tancerkę ogarnia niepokój, widzi na twarzach ludzi drwinę i złość.

- Niewiarygodne – zdążyła jeszcze pomyśleć. – Co oni tacy ohydni się stali?

– Ej Viollu, zazdrość, przecież znasz to uczucie? – poirytowany mężczyzna syknął.
- Tak, ale… Dziewczyna machnęła tylko ręką.

- Nie ma „ale” jest moc zła. Robimy rząd i spadamy stąd. Ci ludzie to nędzne dupki. Ciebie od dziś będą podziwiać szlachetni wojownicy.

******
- Na północ, na północ, do Walhalli - zmysłowo szepnął Człowiek zza Gór. I odeszli.


Koniec.
Armina08

Kwiecień 2017 r

Wróć do „Inne”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość