Zachęcamy do komentowania! Co miesiąc na zwycięzcę tytułu Komentatora Miesiąca czeka nagroda książkowa!

Dom przy torach

Wszelkie utwory literackie niepasujące do powyższych działów.
Awatar użytkownika
Outsider
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 28

Dom przy torach

Post#1 » 10 maja 2017, o 18:30

To tylko ułamek sekundy. W mieście, koło miasta, pod miastem, stoi dom przy torach. Wyłania się z mroku, jak królik z kapelusza, żółte światło ulicznej lampy chwyta spiczaste uszy anten i wyciąga dom z ciemności, ciemności absolutnej, przyklejonej do okna rozpędzonego pociągu. Można powiedzieć, że w tej ciemności znajduje się nieskończenie wszystko, dopóki ktoś nie zapali światła. Równie dobrze może nie istnieć nic. Można jeszcze powiedzieć, że faktycznie znajduje się tam wszystko i zarazem nic, a żółte światło ulicznej lampy stwarza dom, rozbiwszy obraz na skomplikowanych mikrosystemach oka, a następnie dom jest unicestwiany przez ciemność. Jakby się wystarczająco długo zastanawiać, można wreszcie zwątpić w jego realny byt, podobnie jak jedno słowo wypowiadane w kółko staje się dziwnym bełkotem. Pędząc dalej pociągiem, w pustym przedziale, wciąż mam przed oczami ten dom. Po pewnym czasie obraz blednie - pamięć maluje kontury coraz grubszymi pędzlami. Pamiętam jednak, że dom jest wysoki, zwrócony frontem do torów kolejowych, z płaskim dachem, który unosi spiczaste uszy anten i wsłuchuje się w szmer fal elektromagnetycznych. Brudnobiały naskórek elewacji pęka i łuszczy się na jego twarzy. Para okien przymyka żaluzje powiek, szykując się do snu. W środku domownicy snują się po korytarzach i pomieszczeniach, jak myśli w zwojach nerwowych, zamknięci w kręgach swych wieloletnich, wydeptanych do znudzenia ścieżek. Być może właśnie, w środku, usta wypowiadają słowa, a ręce wykonują czyny. Ja jestem tu, oni są tam. Tu - ułamek sekundy, tam - póki śmierć nas nie rozłączy. W mieście, koło miasta, pod miastem, stoi przy torach dom, w którym ręce wykonują czyny, a ja nie wiem jakie, czy głaszczą, czy fruwają, bo sunę osiemdziesiąt kilometrów na godzinę, po omacku wzdłuż żelaznej pajęczyny, rozciągniętej między miastami. Rzeczywistość zawisła gdzieś dawno, jedna, niepodzielna, niepodważalna, ale nie tam, gdzie stoi dom przy torach.
Tyg­ry­sy gniewu są mądrzej­sze niż rumaki wiedzy.
William Blake

Awatar użytkownika
Grafoman
Użytkownik zbanowany
Posty: 874

Dom przy torach

Post#2 » 17 maja 2017, o 21:39

W mieście koło miasta pod miastem, stoi dom przy torach.
– Pogubiłem się. Gdzie stoi ten dom, hę? ;)
Być może właśnie, w środku, usta wypowiadają słowa, a ręce wykonują czyny.
– Może: „a ręce wykonują ruchy”? „czyny” troszkę dziwnie brzmią.
Całość mi się podoba. Ułamek sekundy, a tak wiele spostrzeżeń. Ciekawe opisy, ciekawie obserwacje. Ale któtkie to, warto by jakąś fabułkę dorobić. Albo i nie... :)
Pozdrawiam!
Graf
"Jeśli chcesz się po­wiesić, po­wieś się na wy­sokim drzewie. "

Awatar użytkownika
Outsider
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 28

Dom przy torach

Post#3 » 18 maja 2017, o 18:41

Dziękuję, Grafomanie, za miłe słówko :) początek zmodyfikowałam o 2 przecinki, więc może teraz zdanie ma nieco inny wydźwięk. (Albo i nie)
Tyg­ry­sy gniewu są mądrzej­sze niż rumaki wiedzy.
William Blake

Kusy
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 95

Dom przy torach

Post#4 » 22 maja 2017, o 12:50

Miniaturka z pogranicza jawy i snu napisana bardzo plastycznym językiem, lubię takie rzeczy. Opisowi czegoś co zaczyna się i kończy w okamgnieniu poświęcasz kilkanaście linijek, pod tym względem moje skojarzenia wędrują ku Kafce, on też lubił "pastwić się" nad pojedynczym, z pozoru nic nieznaczącym ułamkiem rzeczywistości nawet przez kilka stron. Czekam na więcej.

Wróć do „Inne”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość