dopóki starczy światła

Kalejdoskop poezji. Wiersze rymowane, białe, limeryki, poezja śpiewana i inne.
Awatar użytkownika
Toya
runiczny rapier
runiczny rapier
Posty: 471
Zobacz teksty użytkownika:

dopóki starczy światła

Post#1 » 12 kwie 2018, o 23:04

nasze istnienia zostały odwołane
podpływa łódź a ty po trzykroć wypierasz się czasu

o Bogu ani słowa
choć burta obija kolana jeszcze uciekasz spojrzeniem
omiatając przykurzone twarze
za szkłem

zbyt daleko by wdawać się z nimi w dyskusje
na temat wyższości dębu nad sosną
albo życia przyziemnego nad tym pod sufitem

czasy zaprzeszłe jak roje much
czerpiących moc z obudzonych żarówek

Awatar użytkownika
Camenne
crazy plant lady
crazy plant lady
Posty: 5275
Zobacz teksty użytkownika:

dopóki starczy światła

Post#2 » 14 kwie 2018, o 11:01

Bardzo symboliczne, chyba nie do końca umiem to poprawnie odczytać, ale tak czy siak bardzo mi się podoba. Niektóre wiersze po prostu tak "brzmią", że nawet bez pełnego zrozumienia robią wrażenie. Puenta wbija w fotel.
Czytaj, a będziesz czytany! Komentuj, a będziesz komentowany!

Jak poprawnie zapisywać dialogiMyślnik, półpauza i dywizJak wstawić wcięcia akapitowe

Po-ta-toes! Boil them, mash them, stick them in a stew. Lovely big golden chips with a nice piece of fried fish.

Awatar użytkownika
Dziagdyś
Użytkownik zbanowany
Posty: 97
Zobacz teksty użytkownika:

dopóki starczy światła

Post#3 » 14 kwie 2018, o 11:39

Podpływa łódź, aby przeprawić na drugą stronę. Dużo dobrych skojarzeń.
Czasy zaprzeszłe, czyli plusquamperfectum. też intryguje mnie to.
Zrobię wtręt niezobowiązujący;
Czasy zaprzeszłe jak roje ciem.
Nie mój tekst, nie moje gruszki.
Ciekawie piszesz!
.

Awatar użytkownika
Toya
runiczny rapier
runiczny rapier
Posty: 471
Zobacz teksty użytkownika:

dopóki starczy światła

Post#4 » 14 kwie 2018, o 22:39

Camenne, Dziagdysiu - dziękuję za czytanie i ślad pod wierszem.

szczepantrzeszcz
Komentator Miesiąca
Komentator Miesiąca
Posty: 2293
Zobacz teksty użytkownika:

dopóki starczy światła

Post#5 » 14 kwie 2018, o 23:11

Uogólniona świadomość odejść ostatecznych?
Nie jest ważne, czy do wieczności odchodzimy, czy bliskość drugiej osoby rwie się niby nić życia.

Z Twojego wiersza wyczytałem, że na jedno wychodzi. Gdybym nie doświadczył, napisałbym, że jest inaczej.

... ale ja nie o tym. Wypieramy świadomość końca, wypieramy się czasu. Odchodzenia stają się łatwiejsze. Po prostu "dzisiaj" zamieniamy na czas zaprzeszły a światło Najwyższego na moc obudzonych żarówek.

Awatar użytkownika
Toya
runiczny rapier
runiczny rapier
Posty: 471
Zobacz teksty użytkownika:

dopóki starczy światła

Post#6 » 18 kwie 2018, o 22:34

Szczepanie - dziękuję :)

Wróć do „Poezja”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 5 gości