Srebrny dar

Kalejdoskop poezji. Wiersze rymowane, białe, limeryki, poezja śpiewana i inne.
stan2000
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 26

Srebrny dar

Post#1 » 20 lip 2018, o 12:57

Gdzieś na drodze życia
pomyliłem szlak
Nie posłuchałem głosu serca
Tak było łatwiej
Otwarte okno
wpada zimny wiatr
Tak bardzo tu pusto
i Ciebie brak
i cicho tak
Nagle los się uśmiechnął
zajrzał księżyca promyk
i darował srebrny kwiat
Nie można szukać szczęścia
kiedy serce jest zimne
bo trudy życia
pozostawiły ślad
ale wielkie uczucie
rozgrzewa mnie
czy tego chcę czy nie
...tak bardzo pragnę być z nią

szczepantrzeszcz
Furia Pustyni
Furia Pustyni
Posty: 1792

Srebrny dar

Post#2 » 21 lip 2018, o 16:30

Nie zachwycił mnie Twój wiersz, jednak wzbudził chęć komentarza, więc... mogło byc gorzej, a nie jest :))

stan2000 pisze:ale wielkie uczucie
rozgrzewa mnie
czy tego chcę czy nie
...tak bardzo pragnę być z nią
Cztery ostatnie wersy uważam za porażkę. Zbędny patos.

"I" na początku kilku wersów. Świadomy zabieg? Jeżeli tak, to za mało tych "i", ewentualnie zbyt odległe. Jeżeli trafiły się przypadkiem można wywalić bez szkody dla przekazu.

To, co chciałeś powiedzieć lubi rymy dokładne a odległe. Tutaj mało tych rymów. Moje poczucie estetyki doprasza się o wiecej.

Peel popełnił kiedyś błąd, ale ścieżki znowu się zbiegły... Poszukaj metafor w przyziemnościach.

stan2000
scyzoryk
scyzoryk
Posty: 26

Srebrny dar

Post#3 » 22 lip 2018, o 11:38

Dziękuję za uwagi, pozdrawiam.

Kawka
lekki sztylet
lekki sztylet
Posty: 81

Srebrny dar

Post#4 » 12 sie 2018, o 18:06

Hejka. brak - tak; szlak - wiatr, itd. rymy męskie - styl Broniewskiego!

Wróć do „Poezja”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 4 gości